13. Pewien roztwór powstał przez rozpuszczenie w wodzie mieszaniny chlorku baru i azotanu baru o nieznanych proporcjach. Ze 100 ml tego roztworu wytrącono osad dodając w nadmiarze roztwór siarczanu(VI) sodu. Masa osadu wynosiła 4,66 g. Z identycznej próbki tego roztworu wytrącono nadmiarem AgNO3 1,43 g osadu. Stosunek molowy chlorku baru do azotanu baru w tej mieszaninie wynosił:
A. 1:1
B. 1:2
C. 2:1
D. 1:3
jony baru tworzą z jonami siarczanowymi(VI) nierozpuszczalną sól BaSO4. Jony chlorkowe zaś łączą się z jonami srebrowymi w nierozpuszczalny chlorek srebra AgCl.
[ powrót]
W obu przypadkach (próbki były identyczne) w roztworze znajdowały się jony Ba2+ (pochodzące od obydwu soli), jony Cl- i NO3-.
Dodanie w nadmiarze jonów SO42- spowodowało wytrącenie osadu BaSO4 w ilości 4,66 g (masa cząsteczkowa BaSO4
wynosi 233, zatem 4,66/233 = 0,02 mola).
Dodanie do identycznej próbki nadmiaru Ag+ wytrąciło 1,43 g (masa cząsteczkowa AgCl wynosi 143,5, zatem 1,43/143,5=0,01 mola.
Ponieważ w cząsteczce BaCl2 występują dwa atomy chloru, chlorku baru było dwa razy mniej czyli 0,005 mola.
Jeżeli wszystkich soli baru było 0,02 mola, a chlorku baru 0,005 mola - to azotanu baru
musiało być 0,02 - 0,005 = 0,015 mola. Zatem stosunek molowy soli w mieszaninie wynosił BaCl2:Ba(NO3)2 = 1:3
[ powrót]