| dalton | ||
| jednostka masy atomowej (1/12 masy atomu izotopu 12C); około 1,7.10-24 g | ||
| Dalton | ||
| Chemik angielski (1766-1844), wprowadził teorię atomowej struktury materii (1803) i na jej podstawie wyjaśnił prawo stałości składu i prawo stosunków wielokrotnych (prawo Daltona). | ||
| Daltona prawo | ||
| prawo stosunków wielokrotnych – jeżeli dwa pierwiastki tworzą ze sobą kilka różnych związków, to ilości wagowe jednego z nich przypadające na tę samą ilość drugiego pierwiastka w tych związkach mają się do siebie jak niewielkie liczby całkowite. | ||
| defekacja | ||
| wstępna część procesu oczyszczania soku buraczanego w procesie otrzymywania sacharozy. Polega na działaniu na sok z buraków cukrowych wodorotlenkiem wapnia (mlekiem wapiennym) w celu wytrącenia większości zanieczyszczeń. | ||
| defekt masy | ||
| różnica między rzeczywistą masą jądra atomowego a jego liczbą masową. Dla pierwiastków o liczbie masowej mniejszej od 20 oraz większej od 180 masy jąder są większe niż ich liczby masowe. Dla pierwiastków z przedziału liczb masowych (20;180) defekt masy ma znak ujemny. Jądra lekkie łącząc się w większe (termojądrowa synteza), oraz jądra ciężkie rozpadając się na lżejsze (rozpad promieniotwórczy) tracą nadmiar masy wypromieniowując odpowiednią porcję energii. | ||
| deflegmator | ||
| specjalnej konstrukcji chłodnica zwrotna, w której skrapla się mniej lotna frakcja i zostaje zawrócona do kolby destylacyjnej w czasie destylacji mieszaniny blisko wrzących składników cieczy (np. w procesie oczyszczania etanolu). | ||
| dehydratacja | ||
| usunięcie wody. Może dotyczyć zarówno usunięcia wody z kryształu związku uwodnionego (wody związanej fizycznie) jak i usunięcie cząsteczki wody ze związku chemicznego np. poprzez jednoczesne odczepienie grupy OH i atomu wodoru. Dehydratacja związku chemicznego najczęściej wymaga katalizatora i silnego środka odwadniającego (np. stężony kwas siarkowy(VI) lub P2O5) lub wysokiej temperatury. | ||
| dehydrogenazy | ||
| enzymy (biokatalizatory) powodujące przeniesienie wodoru | ||
| dekantacja | ||
| ostrożne zlanie roztworu znad osadu po procesie sedymentacji (osadzenia się osadu na dnie naczynia). Ma na celu oddzielenie klarownego roztworu od nierozpuszczalnych zanieczyszczeń. | ||
| dekstran | ||
| wielkocząsteczkowy polimer glukozy, rozpuszczalny w wodzie, stosowany jako płyn krwiozastępczy | ||
| dekstryna | ||
| produkt częściowej hydrolizy skrobi (gotowanie, działanie kwasami), ma właściwości redukujące, składa się z łańcuchów o różnej długości. Klajster. | ||
| denaturacja | ||
| denaturacja białek - nieodwracalny proces powodujący zmiany właściwości białek (rozpuszczalności, skręcalności optycznej, zdolności do krystalizacji), polega głównie na zniszczeniu wiązań wodorowych między łańcuchami polipeptydowymi, a tym samym zniszczeniu wewnętrznej struktury białek. Do denaturacji prowadzi podwyższona temperatura, działanie kwasów i zasad i rozpuszczalników organicznych (alkohol etylowy!), detergenty, promieniowanie ultrafioletowe,... | ||
| desorpcja | ||
| proces odwrotny do procesu sorpcji (adsorpcji na powierzchni faz lub absorpcji w całej objętości fazy), uwalnianie sorbatu (najczęściej przez podgrzanie). | ||
| destylacja | ||
| technika rozdzielania składników mieszaniny cieczy (roztworu cieczy w cieczy) lub uzyskania czystego rozpuszczalnika z roztworu. Polega na przeprowadzeniu w temperaturze wrzenia rozpuszczalnika w stan pary, a następnie po ochłodzeniu tej pary skroplenia go do osobnego naczynia - odbieralnika. W przypadku rozdzielania mieszaniny cieczy wykorzystuje się różnice w lotności (temperaturze wrzenia) poszczególnych składników. | ||
| destylacja drewna | ||
| termiczny rozkład drewna, przeprowadzany bez dostępu powietrza. Jako produkty otrzymujemy węgiel drzewny, gaz drzewny oraz destylat ciekły zawierający oprócz wody ok. 10% kwasu octowego, metanol i aceton | ||
| destylat | ||
| produkt destylacji, skroplona para znad cieczy poddawanej destylacji | ||
| detergenty | ||
| organiczne związki o właściwości obniżania napięcia powierzchniowego wody, ułatwiają tworzenie emulsji | ||
| deuter | ||
| izotop wodoru o liczbie masowej 2 (jądro składa się z protonu i neutronu), 21H (lub D). Praktycznie jedyny izotop, który zmienia właściwości związku chemicznego, w cząsteczkach którego zastąpił proton. Cząsteczki związku chemicznego zawierające różne izotopy danego pierwiastka w zasadzie nie różnią się między sobą właściwościami chemicznymi i fizycznymi. Izotopy wodoru stanowią tu wyjątek, ze względu na to że ich masy różnią się znaczne między sobą (biorąc pod uwagę względny wzrost masy) | ||
| dezoksy... (lub poprawnie deoksy...) | ||
| ... pozbawiony atomu tlenu; przedrostek, mówiący, że związek jest identyczny z wyjściowym, z wyjątkiem jednego atomu tlenu, którego pochodny związek jest pozbawiony (np. ryboza - deoksyryboza) | ||
| dializa | ||
| proces dyfuzji jonów i cząstek o niewielkich rozmiarach przez błonę półprzepuszczalną (błonę dializującą) z roztworu koloidalnego do rozpuszczalnika lub roztworu o niższym stężeniu. Sposób oczyszczania roztworów koloidowych, ważny proces w organizmach żywych. | ||
| diament | ||
| odmiana alotropowa węgla, naturalny kryształ, minerał o dużej twardości związanej z bardzo regularną budową tetraedryczną. | ||
| diastereoizomeria | ||
| zjawisko występowania danego związku w odmianach izomerycznych o różnej skręcalności optycznej, nie będących jednak swymi odbiciami lustrzanymi (enancjomerami). Występuje wśród związków o dwóch i więcej centrach asymetrii (węglach asymetrycznych). | ||
| dieny | ||
| olefiny o dwóch wiązaniach podwójnych w cząsteczce, mogą być one izolowane (rozdzielone co najmniej dwoma wiązaniami nasyconymi), skumulowane (dotyczące tego samego atomu węgla czwartorzędowego) lub sprzężone (najważniejsza grupa), gdy wiązania nienasycone rozdziela jedno wiązanie nasycone | ||
| dimorfizm | ||
| (odmiana polimorfizmu) występowanie tej samej chemicznie substancji w dwóch odmianach krystalicznych o najczęściej różnych właściwościach fizycznych. | ||
| dioksan | ||
| związek pierścieniowy, sześcioczłonowy z dwoma tlenami w strukturze pierścienia. Rozpuszczalnik mieszający się z wodą | ||
| diole | ||
| alkohole dwuwodorotlenowe, od zwyczajowej nazwy najprostszego etylenodiolu - glikolu, zwane także ogólnie glikolami (glikol etylowy, propylowy...) | ||
| dipol | ||
| układ elektrycznie obojętny, posiadający jednak biegun dodatni, w którym skupiony jest ładunek dodatni i biegun ujemny o ujemnym ładunku, równym co do wielkości bezwzględnej ładunkowi dodatniemu. Dipol opisujemy momentem dipolowym μ, będącym iloczynem odległości biegunów i wartości bezwzględnej ładunku na dowolnym biegunie. Cząsteczki związków chemicznych bardzo często występują w postaci dipoli, ze względu na różną elektroujemność poszczególnych atomów i związaną z tym nierównomierność w rozłożeniu ładunków w obrębie cząsteczki. Cząsteczki nie będące dipolami, to najczęściej skutek wektorowego zniesienia polaryzacji poszczególnych wiązań w symetrycznie zbudowanej cząsteczce (np. CCl4 czy CO2) | ||
| dwójłomność | ||
| zjawisko podwójnego załamania światła w niektórych, nieregularnych kryształach (kalcyt, szpat islandzki). Promień światła w takich kryształach zostaje rozszczepiony na dwa promienie, spolaryzowane w płaszczyznach do siebie prostopadłych (promień zwyczajny i nadzwyczajny) | ||
| dwuazowanie | ||
| reakcja między solą nieorganiczną (np. chlorowodorkiem) aminy aromatycznej a kwasem azotowym (III), w efekcie której powstają związki
dwuazoniowe, które przez reakcję sprzęgania tworzą liczną grupę barwników dwuazowych. Związki dwuazoniowe są też produktami wyjściowymi do wielu syntez. Reakcja dwuazowania jest reakcją odróżniającą aminy alifatyczne i aromatyczne. |
||
| dyfuzja | ||
| samorzutne, spowodowane ruchami translacyjnymi mieszanie się gazów, cieczy lub cząsteczek substancji rozpuszczonej, prowadzące do całkowitego wyrównania stężeń w całej objętości układu. Szybkość dyfuzji zależy od temperatury (szybkość ruchów translacyjnych) i od gradientu stężeń (różnicy stężeń na jednostkę odległości) - prawa Ficka. | ||
| dym | ||
| zawiesina cząstek stałych o wymiarach koloidalnych w gazie | ||
| dynamit | ||
| nitrogliceryna zmieszana z innymi substancjami, powodującymi że jest w miarę bezpieczna do przechowywania i transportu i wybucha dopiero po zainicjowaniu reakcji. Najczęściej miesza się nitroglicerynę z ziemią okrzemkową. | ||
| dysocjacja | ||
| proces rozpadu (odwrotny do asocjacji - łączenia). Mówiąc o dysocjacji mamy najczęściej na myśli dysocjację elektrolityczną, czyli rozpad na jony cząsteczki elektrolitu (dysocjacja elektrolityczna) | ||
| dyspergowanie | ||
| proces rozdrabniania | ||
| dziegiedź | ||
| produkt suchej destylacji drewna sosnowego; ciemnobrunatna, smolista ciecz o przenikliwym, charakterystycznym zapachu | ||