galaktoza
monocukier, aldoza, heksoza; składowa laktozy (D(+)galaktoza o skręcalności właściwej +144°)
Gay-Lussaca prawo
prawo stosunków objętościowych; objętości gazowych substratów i produktów reakcji, w tych samych warunkach ciśnienia i temperatury, mają się do siebie jak niewielkie liczby całkowite
gaz
stan skupienia, charakteryzujący się dużymi odległościami międzycząsteczkowymi, a co za tym idzie minimalnymi oddziaływaniami międzycząsteczkowymi  tak ze względu na odległości, jak i ilości zderzeń. Gazy nie posiadają kształtu i wyraźnych powierzchni, dążą samoistnie do wypełnienia całej objętości zajmowanego naczynia, wywierając na jego wszystkie ściany ciśnienie.
gaz ziemny
naturalny gaz, najczęściej towarzyszący złożom ropy naftowej. Składa się z lekkich węglowodorów nasyconych, głównie metanu i niewielkich ilości wodoru. Wybuchowy, o niewielkiej toksyczności.
Gibbsa funkcja
entalpia swobodna G, potencjał termodynamiczny
gips
minerał, dwuwodny siarczan wapnia: CaSO4.2H2O. Ogrzewany w temperaturze 80-140°C traci wodę, przechodząc w tzw. gips palony  (2CaSO4).H2O. Gips palony znajduje zastosowanie praktyczne (gips handlowy), bowiem po zmieszaniu z wodą tworzy dość szybko krzepnącą masę, zwiększając jednocześnie swoją objętość (doskonały do odlewów i wypełniania ubytków) i wydzielając dość duże ilości ciepła.
glicerydy
estry gliceryny (np. tłuszcze)
gliceryna
alkohol trihydroksypropylowy; gęsta, słodka ciecz, bardzo dobrze mieszająca się z wodą, ogrzewana przechodzi w nienasycony aldehyd akroleinę, z kwasem azotowym tworzy ester, niesłusznie zwyczajowo nazywany nitrogliceryną (silny środek wybuchowy, zmieszany z nośnikiem np. ziemią okrzemkową, tworzy dynamit), nitrogliceryna stosowana jest także jako lek rozszerzający naczynia wieńcowe. W połączeniach z kwasami tłuszczowymi (estry, glicerydy) jest głównym składnikiem tłuszczów. 
glicerynowy aldehyd
substancja wzorcowa do ustalania konfiguracji L i D węgli asymetrycznych


jeżeli przechodząc od grupy aldehydowej przez grupę –OH do –CH2OH poruszamy się zgodnie z ruchem wskazówek zegara, to taka konfigurację przestrzenną uznajemy umownie za D, jeśli przeciwnie do ruchu wskazówek za L. W przypadku rozpatrywania konfiguracji węgli asymetrycznych innych związków staramy się kierować analogicznymi regułami, należy jednak pamiętać, że uznanie jakiejś konfiguracji za D czy L ma w dość znacznym stopniu charakter uznaniowy i umowny.
glicyna
kwas aminooctowy, glikokol, podstawowy aminokwas, biała, krystaliczna substancja o słodkim smaku
glikogen
wielocukier, skrobia zwierzęca (poliglukoza), zwierzęcy cukier zapasowy magazynowany w wątrobie.
glikole
alkohole dwuwodorotlenowe, najprostszy glikol etylenowy nosi zwyczajową nazwę glikolu. Są to najczęściej gęste ciecze o słodkim smaku, dobrze rozpuszczalne w wodzie.
glikonowy kwas
kwas powstały przez łagodne utlenienie grupy aldehydowej glukozy
glikozydy
połączenia cukrów prostych ze związkami o charakterze alkoholi (aglikon), grupa hydroksylowa przy węglu α glukozy łączy się wiązaniem C–O–C z aglikonem w reakcji kondensacji, odłączając cząsteczkę wody. Związki bardzo popularne w świecie roślinnym, mają zastosowanie w farmacji (np. glikozydy nasercowe naparstnicy wełnistej). Pod wpływem kwasów łatwo hydrolizują na cukier i aglikon.
glukoza
monocukier, aldoheksoza, piranoza, cukier występujący w płynach ustrojowych roślin i zwierząt, główny materiał energetyczny. Składnik dwucukrów (np. sacharozy) i policukrów (skrobia, glikogen, celuloza). Substancja krystaliczna o słodkim smaku, dobrze rozpuszczalna w wodzie, występuje w dwóch odmianach enancjomerycznych (+;-) i dwóch anomerycznych (α, β) będących w roztworze w stanie równowagi (mutarotacja)
Pod wpływem enzymów ulega fermentacji alkoholowej:
grafit
alotropowa odmiana węgla, zbudowany z atomów o hybrydyzacji sp2, dzięki czemu elektrony z orbitali p nie biorących udziału w hybrydyzacji zachowują dużą ruchliwość umożliwiającą przewodzenie prądu elektrycznego. Spala się trudno, odporny chemicznie.
grynszpan
zasadowy octan miedzi, zielony produkt korozji miedzi i stopów zawierających miedź.
guma
produkt wulkanizacji kauczuku naturalnego lub sztucznego. Wulkanizacja głównie polega na wytworzeniu dodatkowych mostków (połączeń) między łańcuchami polimerycznych cząsteczek tworzących kauczuk (siarka II) oraz dodania odpowiednich wypełniaczy (np. węgiel pod postacią sadzy). Guma ma większą elastyczność, trwałość, odporność mechaniczną i odporność na starzenie (utlenianie) niż surowy kauczuk

 

 

 do strony głównej