nadtlenki
	związki zawierające ugrupowanie nadtlenkowe, tzn.  –O–O–, charakteryzujące się nietrwałością i właściwościami utleniającymi. Można przyjąć, że są to pochodne nadtlenku wodoru (H2O2), w których wodory zostały zastąpione odpowiednimi grupami (najczęściej metalami I i II grupy).
nadtlenki organiczne
	nadtlenki, w których z ugrupowaniem nadtlenkowym powiązane są rodniki organiczne
nafta
	frakcja ropy naftowej o temperaturze wrzenia w granicach 150-320°C.
naftalen
	węglowodór aromatyczny o dwóch skondensowanych pierścieniach benzenowych, białe płatki o charakterystycznym zapachu (naftalina), łatwo sublimuje
naftol
	fenolowa pochodna naftalenu, występuje w dwóch odmianach izomerycznych: α-naftol i β-naftol
napięcie powierzchniowe
	właściwość charakteryzująca powierzchnię styku dwóch faz (niemieszające się ciecze lub ciecz-gaz), gdzie na skutek sił działających na cząsteczki będące na granicy faz, innych od strony ich własnej fazy a innych ze strony fazy gazowej lub drugiej fazy ciekłej, powstaje siła dążąca do zmniejszenia powierzchni styku faz. Im większa wartość napięcia powierzchniowego między fazami, tym większa skłonność tych faz do rozdzielania się.
Nernsta wzór
	wzór określający potencjał elektrody w zależności od jej budowy, temperatury pracy i stężeń czynników redoksowych: gdzie:    E – potencjał elektrody; E0 – normalny potencjał elektrody (układu redoksowego), R – stała gazowa, T – temperatura w kelwinach, F – stała Faradaya, n – ilość elektronów ulegająca wymianie w procesie elektrodowym, c – stężenie jonów
nikotyna
	alkaloid występujący w liściach tytoniu, poraża ośrodkowy układ nerwowy, wywołuje kurcze naczyń krwionośnych, dawka śmiertelna dla człowieka około 50 mg. Znajduje zastosowanie jako środek owadobójczy.
nikotynowy kwas
	kwas pirydynokarboksylowy-3:
nitroceluloza
	produkt powstały przez działanie na celulozę mieszaniną nitrującą, nie jest to jednak, jak się spodziewano (stąd mylna nazwa), związek nitrowy lecz azotan celulozy (patrz też nitrogliceryna).
nitrogliceryna
	azotan gliceryny, związek o charakterze estru z kwasem nieorganicznym, grupa NO2 nie łączy się tu, jak to ma miejsce w związkach nitrowych, bezpośrednio z atomem węgla lecz połączenie następuje przez atom tlenu. Silnie wybuchowy związek, łatwo detonuje pod wpływem zewnętrznych bodźców (np. uderzenia). W mieszaninie z odpowiednimi nośnikami (np. ziemia okrzemkową) daje dynamit (Nobel), znacznie bezpieczniejszy w stosowaniu.  Nitrogliceryna ma właściwości rozkurczania naczyń wieńcowych (naczyń krwionośnych zaopatrujących mięsień sercowy), stosowana w chorobach układu krążenia.
nitrowanie
	działanie stężonym kwasem azotowym(V) lub mieszaniną nitrującą (mieszanina stężonych kwasów: azotowego(V) i siarkowego(VI)) na związki organiczne w celu otrzymania związków nitrowych, podstawienia grupy nitrowej NO2 do atomu węgla.
nukleony
	ogólna nazwa obejmująca główne składniki jądra - neutrony i protony
nukleoproteidy
	złożone białka zawierające jako grupę niebiałkową kwasy nukleinowe
nukleotydy
	estry fosforowe nukleozydów, np. :
nukleozydy
	glikozydy rybozy lub deoksyrybozy i zasad pirymidynowych lub purynowych, np. adenozyna (rybozyd adeniny):
nuklidy
	atomy jednoznacznie określone co do składu jądra (ilości neutronów i protonów), zamiennie nazywane też izotopami
nylon
	handlowa nazwa polimeru z grupy poliamidów, tworzyw termoplastycznych, produktów polikondensacji aminokwasów, dwuamin z kwasami dwukarboksylowymi lub laktamów.