Konstruktorzy polscy postanowili zbudować tramwaj o nowoczesnym, awangardowym wręcz wyglądzie. Tak powstał 102N. Konstrukcja bazowa oraz elektryka jest identyczna jak w 13N, lecz tu postanowiono zbudować tramwaj przegubowy, dwuczłonowy. "Hitem" okazała się przednia szyba. W dzień odblaski na niej oślepiały kierowców samochodów, a w nocy motorniczego. Ciekawe na czym polegały testy prototypu tramwaju, skoro tego nie sprawdzono. W związku z tym felerem powstały zaledwie 42 sztuki tramwaju (1969-70), po czym przywrócono przednią szybę jak w modelu 13N, pozostając przy konstrukcji przegubowej i nazywając ją 102Na.
102N posiada rozrząd stycznikowy identyczny jak 13NS, nastawiany korbką. Można go było łączyć w skład podwójny. Czworo drzwi harmonijkowych, dwoje środkowych węższe.

Wiele miast zdecydowało się wyciąć otwory dla dostępu do wózków. Wrocław postanowił zamienić feralną  ścianę przednią na tą z 13N oraz zamontował miękkie siedzenia.

Wyprodukowano też odmianę wąskotorową tego pechowca, oznaczona jako 802N. Wersja normalnotorowa jeździła po Poznaniu (do dziś), Krakowie (dziś historyczny), Gdańsku, Wrocławiu (do dziś-2 sztuki przebudowano na dwukierunkowe) i Śląsku (dziś historyczny, nazywany "kanciok"), a wąskotorowa po Łodzi, Bydgoszczy .

Polish constructors decided to built a new, avant-gerde even construction. So they built 102N. The base construction as well as electricity was taken from 13N, but 102N was and articulated, two moduled tram. Unfortunately, the front glass was dazzling car drivers at day and the tram driver in night. Fancy, why it wasn't checked during prototype checking procedures. Due to this failure, only few dozen of 102N were built and the front was replaced with 13N's. This new tram was named 102Na. There was also narrow railed version of this failure tram, called 802N. 102N was in Krakow, Gdansk and Slask ( used till today). Narrow railed version was in Lodz and Bydgoszcz.