Wagon ten jeździł po nieistniejących już dziś torach o szerokości 900 mm w Krakowie od roku 1882. Ciągnięty był przez jednego konia, tylko czasem doczepiano drugiego.
Podwozie metalowe, z kołami szprychowymi. Na każdym z nich hamulec klockowy, uruchamiany za pomocą korby. Dach wykonano z klepek drewnianych, pokryty papą i impregnowanym płótnem żaglowym. Wewnątrz ławki drewniane dla klasy II i wyłożone skórą dla klasy I. Ławki klasy II, umieszczone w poprzek wagonu, mają odwracane oparcia, aby po zmianie kierunku jazdy znów były przodem do jazdy. Wagon jest bowiem dwukierunkowy. Brak oszklenia, są natomiast story  z płótna żaglowego. Nie zapomniano też o dzwonku.
Dziś stacjonuje w Muzeum Inżynierii miejskiej, na Kazimierzu.